რედაქცია

ხელოვნება

გაქცეული ღმერთი

338 ნახვა

<p>რას განიცდიან ადამიანები, როცა ძალიან ახლობელს, უფრო ზუსტად, სულის ნაწილს კარგავენ?</p> <p>ზოგი &bdquo;იკიდებს", ზოგი თამაშობს რომ &bdquo;კიდია", ზოგი კი იმ უსინათლოს ემსგავსება, მზის შუქზეც რომ ხელების ცეცებით დადის.</p> <p>ხელების ცეცებით სიარული ჯოჯოხეთური განცდაა, განცდა, რომელიც მუდმივად უკან, წარსულში გექაჩება და წინ წასვლის უფლებას არ გაძლევს.</p> <p>ჩემი მეგობარიც უსინათლოა - თვალისჩინი მოულოდნელად დაკარგა და მზით განათებულ ჯოჯოხეთში აღმოჩნდა.</p> <p>იცით, როგორია ეს ჯოჯოხეთი?</p> <p>ყველაფერი ბრწყინავს, კაშკაშებს... ჯოჯოხეთის ბინადრებიც ჩვეულებრივი ადამიანებივით იქცევიან - ჭამენ, სვამენ, ხანდახან იღიმიან, ხანდახან ტირიან, მაგრამ ყველა ეს ემოცია და ქმედება ყალბია, ყალბია იმიტომ, რომ... <br />იქაურებს სული არ აქვთ...იქაურებს სული გასტაცეს!..</p> <p><br />ჰო, სული ჩემს მეგობარსაც გასტაცეს, გასტაცეს და... უცნაური სიცარიელე იგრძნო. ეს სიცარიელე რღაცნაირად ტკივილს ჰგავს, აი, ისეთ ტკივილს, გულის ჩხვლეტისას რომ გრძნობენ ხოლმე დედამიწელები. მერე, &bdquo;კორვალჯის" , &bdquo;კაპტოპრილს" ან რომელინე სხვა იაფფასიან პრეპარატს გადაყლაპავენ, სისტოლურ-დიასტოლური წნევა ნორმაში დგება და გულიც ცემას ისევ რიტმულად იწყებს ხოლმე.</p> <p>&bdquo;კაპტოპრილი" თუ &bdquo;კატაბალახა" მანაც ბევრჯერ და ბევრი დალია, მაგრამ გულის ჩხვლეტის მსგავს სიცარიელეს ვერაფერი მოუხერხა.</p> <p>და ასე, უსინათლოსავით ხელების ცეცებით დადის ჩემი სულგატაცებული მეგობარი, დადის და ეძებს.</p> <p>რას ეძებს?</p> <p>არა, გატაცებულ სულს კი არა, სულისგამტაცებელს ეძებს. აი, იმ ადამიანს, რომელსაც სული ჩააბარა, გული ანდო და ღმერთად აქცია.</p> <p>ღმერთები კეთილები არიან, მაგრამ ზოგჯერ შეცდომასაც უშვებენ.</p> <p>ჩემს მეგობარს ეგონა, რომ მისი ღმერთი დაუსრულებლად კეთილი იქნებოდა, მაგრამ ეს კეთილი ზღაპარი მოულოდნელად დასრულდა - ღმერთი სადღაც წავიდა და ჩემი მეგობრის სულიც წაიღო.</p> <p>...და დადის ჩემი სულგატაცებული მეგობარი, დადის უსინათლოსავით ხელების ცეცებით, დადის და გატაცებულ სულსა და... გაქცეულ ღმერთს ეძებს, ღმერთს, რომელიც ჯერ კიდევ გუშინ მისთვის ყველაზე ახლობელი იყო. დღეს კი - შორეული ახლობელია.</p> <p>ხანდახან, როცა ვუყურებ, მგონია, რომ ჩემი სულგატაცებული მეგობქრი მე ვარ...</p> <p>სული მეც ხომ გამტაცეს...</p> <p>ღმერთი მეც ხომ გამექცა..</p> <p><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ვანო პავლიაშვილი</span></p> <p><em>5 სექტემბერი, 2021 წელი</em></p>